Vitus - Only the Beginning of the Adventure

Ja, no har eg altså endelig kome til Southampton og prøver å verte vant med korleis ting fungerar her nede. Flyturen i går gjekk veldig fint og eg og Ida kom oss trygt til Gatwick, men etter det vart det litt meir stress. Først var det eit problem å ta ut pengar frå minibankane, i alle fall på mitt kort. Så var det problemet med å finne kvar me skulle ta bussen frå for å komme oss til Heathrow, der me skulle vente ein halvtime på neste buss. Då me omsider fann den bussen me skulle ta køyrde han i frå oss! Og det sjølv om me sprang mot han og vifta med armane. Dust! Heldigvis var dei ei dame der som hjalp oss. Ho slengte oss inn på ein buss som skulle til Birmingham, men stoppa på Heathrow på vegen. Då me kom til Heatrow var det ikkje lenge å vente før den andre bussen kom og me var snart på veg mot Southampton. Og by the way; Heatrow; ein forbanna gigantisk flyplass! Bussen køyrde sikkert rundt i ein halv time før me endelig kom ut på ein motorveg og me endelig følte at me nærma oss målet. Forresten så køyre bussane her JÆVLIG fort! Og det e motorveg omtrent heile vegen mellom byane så det tek ganske rask tid å komme seg frå ein plass til den neste. Då me kom fram til Southampton tok me ein buss til Wessex Lane, der me skulle bu. Mannen som jobba i resepsjonen virka som om han ikkje visste noko som helst og han klarte ikkje å finne nøklane våre. Etter ein heil dag med reising var vel eigentleg det det siste me trengte, så eg trur me vart litt sure begge to. Etter mange telefonsamtalar og masse internettbruk fann han omsider ut kvar me skulle bu og ein Securitymann viste oss vegen. Me bur ikkje i samme blokk, men me bur ganske nært og kan sjå over til kvarandre viss me prøver. Etter litt utpakking gjekk me rett og la oss, for me var ganske utslitte etter ein utruleg lang dag.

I dag har me prøvd vårt beste å bli kjend med byen og få handla det me treng. Tok me bussen til Highfield, som e sjølvaste universitetsbydelen, der det verkar som om alle husa i nærleiken har noko med universitetet å gjere, og der henta me studentkorta våre. Det står nemleg på universitetet sine heimesider at studentkortet er òg er eit busskort! Det stemmer, MEN ein må aktivere det før det kan brukast, noko me fann ut etter å prøve det på bussen utan hell. Då gjekk me til ein bygning der det stod Travel Centre som viste seg å vere den rette plassen å få fiksa det, så no kan me ta Uni-Link bussane så mykje me vil. Etter det reiste me mot sentrum med berre eit mål for auget; IKEA. Men sjølvsagt som engelskstudentar flest enda me opp i ein bokbutikk. Etter me hadde sett på bøkene fann me utruleg nok IKEAen og der gjekk me i fleire timar (og pund) og fann alt me trengte og endå litt meir. Å ein ting til; når ein stoppar på raudt lys her i byen verkar det som om ein må vente i minst 5 minutt, det e heilt utruleg kor lenge dei lysa varer. Det merka me når me med våre to fulle ikeaposar tok ein taxi heim frå byen.

No er det ikkje lenge sidan me kom heim og eg har prøvd å få litt orden i skapet og med alle tinga mine. Det e utruleg mykje greier utover heile rommet, men eg skal nok få orden på det snart. Slenger med eit par bilete frå det rotete rommet mitt!

IKEA!

Senga og resten av rotet

..og sjølvsagt er skrivebordet og fult av mykje rot!

"Go to Heaven for the climate. Hell for the company" - Mark Twain